Ο θείος ο Γιώργος γεννήθηκε στον Άγιο Στέφανο, στην Πόλη, τελευταία κατοικία του παππού του Άνθιμου πριν φύγουν...
Με καμάρι μού 'δειχνε το "Πιστοποιητικόν Βαπτίσεως" με την σφραγίδα της Μητρόπολης Δέρκων.
"Έχω κι άλλα τέτοια ντοκουμέντα... Όταν πεθάνω θα τα πάρεις εσύ..." μού έλεγε.
Μου περιέγραφε επί ώρες για το πώς φύγανε από την Πατρίδα, πως ήρθαν στην Ελλάδα, τα πρώτα δύσκολα χρόνια της εγκατάστασης και άλλα...
"Ήμασταν τυχεροί μέσα στην συμφορά μας. Ήρθαμε σε ευλογημένο μέρος! Τέτοιο κάμπο ούτε στα όνειρά μας δεν μπρούσαμε να τον φανταστούμε!".
Ο θείος τα έβλεπε όλα με το βάθος της σοφίας της Ανατολής...
Αποδεχόταν τα πράγματα όπως ήτανε... γι' αυτό μπορούσε και να τα αλλάξει...