Γερμανοί ερευνητές κατά Μέρκελ-Σόιμπλε: «Το Βερολίνο οφείλει στην Ελλάδα 185 δισ. ως πολεμικές επανορθώσεις»

Γιατί έχει βάλει το θέμα στον… πάγο η κυβέρνηση Τσίπρα;

Οι «ελληνικές διεκδικήσεις για τις γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις δεν έχουν παραγραφεί» υποστηρίζουν όχι Έλληνες αλλά δύο Γερμανοί ερευνητές (ιστορικοί-πολιτικοί) και υπολογίζουν το ύψος της οφειλόμενης στην Ελλάδα αποζημίωσης σε 185 δισ. ευρώ, από τα οποία δεν έχει εξοφληθεί ούτε το 1%.

Αίσθηση προκαλεί ωστόσο πώς ενώ το θέμα τίθεται ολοένα και περισσότερο από Γερμανούς, η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να το έχει βάλει στην άκρη μετά την «επαναστατική γυμναστική» της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

 

Στην ιστορική μελέτη τους «Το χρέος των επανορθώσεων. Υποθήκες της γερμανικής κατοχικής κυριαρχίας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη», που παρουσιάστηκε από την ηλεκτρονική έκδοση της «Süddeutsche Zeitung» με τίτλο «Αθήνα και Βερολίνο: Ανοιχτός λογαριασμός, ανοιχτές πληγές», ο ιστορικός Καρλ Χάιντς Ροτ και ο πολιτικός επιστήμονας Χάρτμουτ Ρίμπνε διατυπώνουν την άποψη ότι μια συμμαχία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τις «δυτικογερμανικές ελίτ εξουσίας» αγνόησε συστηματικά επί δεκαετίες τις ελληνικές διεκδικήσεις.
Επίμαχο σε αυτό το σημείο δεν είναι τόσο το συμπέρασμα όσο η εξήγηση, όπου γίνεται αισθητός ο απόηχος ιστορικών συζητήσεων του παρελθόντος, στις οποίες οι παγκόσμιοι πόλεμοι του 20ού αιώνα συζητούνταν ως αποτέλεσμα συνομωσίας γερμανικών ελίτ.

Αδιαφιλονίκητη είναι πάντως η διπλωματική υπεροψία με την οποία η Γερμανία απέρριπτε επί δεκαετίες τις ελληνικές διεκδικήσεις». Αυτό το γεγονός αποδεικνύεται κατά τον αρθρογράφο στα ιστορικά ντοκουμέντα που δημοσιεύονται μαζί με το βιβλίο των Γερμανών ερευνητών.

Επισημαίνεται πάντως ότι «η επιλογή των ντοκουμέντων περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε γερμανικά έγγραφα και ως εκ τούτου δεν μπορεί κανείς να αποκομίσει μια εικόνα για τα ενδότερα της ελληνικής διπλωματίας και το μερίδιο ευθύνης της για την αποτυχημένη πολιτική που αφορά τις επανορθώσεις.

 

Η ελληνική κυβέρνηση επέμεινε για μεγάλο διάστημα σε μια ειδική σχέση με την Ομοσπονδιακή Γερμανία, η οποία όμως βασιζόταν σε ασύμμετρους συσχετισμούς δυνάμεων. Μέσα από αυτή τη διμερή οδό η Αθήνα αποκόμισε μόνον αποτυχίες, εκτός από μια αποζημίωση 115 εκατομμυρίων μάρκων το 1960, η οποία όμως κατέστη δυνατή μέσω κοινής δράσης με άλλα δυτικοευρωπαϊκά κράτη που ήταν αντίπαλοι της Γερμανίας στον πόλεμο».

 

Αρχικά πολύ νωρίς και μετά… πολύ αργά
Η SZ σημειώνει ότι από τότε που υπεγράφη η Συμφωνία του Λονδίνου για το γερμανικό χρέος το 1953, η Γερμανία συνέδεε διαρκώς το θέμα των επανορθώσεων με την εκκρεμούσα οριστική διευθέτηση του ζητήματος ειρήνευσης στη χώρα.

«Με τη γερμανική επανένωση αυτό το χρονικό σημείο φάνηκε να έχει έρθει. Ωστόσο στη Συνθήκη 2+4 το 1990 ο Χέλμουτ Κολ πέτυχε την ένωση της Γερμανίας χωρίς να καταβάλει το τίμημα που προέβλεπε η ρύθμιση του ζητήματος των επανορθώσεων».

 

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο ιστορικός Καρλ Χαιντς Ροτ επισημαίνει εύστοχα ότι «ενώ Βόννη (σ.σ. τότε πρωτεύουσα της Δυτικής Γερμανίας) πριν από τη Συνθήκη 2+4 υποστήριζε διαρκώς ότι οι διεκδικήσεις των επανορθώσεων είναι πρώιμες, μετά την υπογραφή της συνθήκης η αιτιολογία (σ.σ. για τη μη καταβολή επανορθώσεων) ήταν ότι ήταν πλέον πολύ αργά».

H εφημερίδα του Μονάχου, όπως αναδημοσιεύει η Deutche Welle, αναφέρει ότι ο Καρλ Χάιντς Ροτ υπολογίζει το ύψος των επανορθώσεων που αντιστοιχούν σήμερα στην Ελλάδα σε περίπου 185 δις ευρώ, από τα οποία -όπως λέει- δεν έχει εξοφληθεί ούτε καν το 1%.

Παρότι στο δημοσίευμα εκφράζονται ενστάσεις για ορισμένα συμπεράσματα των Γερμανών ερευνητών, σημειώνεται ότι οι προτάσεις τους πρέπει «δικαίως» να θεωρηθούν αφορμή για συζήτηση. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από έναν μήνα δημοσίευμα της εφημερίδας Welt επικαλείτο έρευνα ενός άλλου Γερμανού ιστορικού, με την οποία αμφισβητείται η ύπαρξη του κατοχικού δανείου της Ελλάδας προς το Γ’ Ράιχ.

πηγη