Ειρήσθω Χριστόφιας & Εγγλέζοι

 

Με τον Λάζαρο Μαύρο

Π Ο Ι Α ΘΑ ήταν, άραγε, η πολιτική της Βρετανίας έναντι της Τουρκίας, αν η Βρετανία δεν διέθετε στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο; Δεύτερο, συναφές κι εξίσου ενδιαφέρον ερώτημα: 

Ποια θα ήταν η πολιτική της Βρετανίας έναντι της Τουρκίας, αν η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενταχθείσα ήδη στην ΕΕ, αποφάσιζε να θέσει ως πρώτη - πρώτη προτεραιότητα της πολιτικής της, πριν από την όποια «λύση» του Κυπριακού, την εκδίωξη των βρετανικών βάσεων από την Κύπρο; 

Τ Α ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ αυτά θα έπρεπε, φυσιολογικά και καθηκόντως, ο ΠτΔ να τα είχε αναθέσει, προς μελέτη, σε ομάδες επιλέκτων επιστημόνων. 

Πανεπιστημιακών, μελετητών, ειδικών στη στρατηγική, στις διεθνείς σχέσεις, στην εξωτερική πολιτική του Η.Β, της Τουρκίας, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, της Ρωσίας, του Ισραήλ κ.ο.κ., σε Κέντρα Ερευνών, σε Δεξαμενές Σκέψης, στις διπλωματικές υπηρεσίες Κύπρου και Ελλάδος.

Για να έχει, κάποια στιγμή, στα χέρια του, το σύνολο των εγκυρότερων διαφορετικών απόψεων και πορισμάτων. Ώστε ν’ αποφασίσει τη δέουσα πολιτική. 

Θα μπορούσε και θα έπρεπε, επιπλέον, να ζητήσει και τις μελέτες και απόψεις που όφειλε να παραγάγει η συλλογική σοφία των ηγεσιών των κομμάτων. 

Συμπεριλαμβανομένων και των πανσόφων της Κεντρικής Επιτροπής του δικού του κόμματος, του ΑΚΕΛ. Όλων των προελεύσεων τις μελέτες και απόψεις. Προκειμένου ο ίδιος να τις μελετήσει και ν’ αποφασίσει. 

Κ Α Τ Ι ΤΕΤΟΙΟ, βεβαίως, δεν έγινε. Ούτε καν σκέφτηκε να το κάνει ο ΠτΔ. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του πάνσοφο. 
Ειδικό και επαΐοντα επί παντός επιστητού.

Γι’ αυτό και, χωρίς να ρωτήσει κανέναν, πήγε και διαβεβαίωσε τον «καλό του φίλο», πρωθυπουργό της Her Majesty, κ. Γκόρντον Μπράουν, ότι: «this is not the time to open so many fronts. So the problem of the bases, it’s a problem which is going to be solved by our children and grandchildren»: 

«Δεν είναι αυτή η ώρα ν’ ανοίξουμε τόσα πολλά μέτωπα. Έτσι το πρόβλημα των Βάσεων είν’ ένα πρόβλημα που θα το λύσουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας» (Δ. Χριστόφιας στους αμερικανο-νατοϊκούς Brookings, Ουάσινγκτον 27.9.10)! 

Ο Ι ΕΓΓΛΕΖΟΙ έχουν μια διαχρονικά εμπειρότατη πολιτική επί της Κύπρου. Και της ευρύτερης περιοχής. Για τα εκάστοτε στρατηγικά τους συμφέροντα. 
Από την εποχή της πρωθυπουργίας Μπ. Ντισραέλι 1878 έως Ντ. Κάμερον 2010. Την ορίζει, για κάθε κυβέρνηση της Αυτής Μεγαλειότητος, η στρατηγική του Φόρεϊν Όφεως. 

Για να έχουν την Κύπρο, αενάως, «πυλώνα» της βρετανικής στρατηγικής. Συναρτωμένης στενά με την τουρκική στρατηγική. Με υποζύγια τους, πρόθυμους γι’ αυτό, Κυπρίους. Εξοβελιζομένης ΠΑΝΤΑ της απρόθυμης, για… οτιδήποτε, Αθήνας!
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΑ 13.11.10

Πώς, λοιπόν, η αυτοδιαφημιζομένη ως «Επιτυχής Μεταναστευτική Πολιτική της Κυβέρνησης Χριστόφια», (12.11.10 «Χ» σελ. 11) του σύντροφου Συλικιώτη, παράγει «ρατσιστικά φαινόμενα», «αύξηση της ξενοφοβίας» και ενδυνάμωση των «ακροδεξιών»(!), «φασιστικών»(!!) και… «ναζιστικών»(!!!) τάσεων στην κυπριακή κοινωνία, που ο ίδιος καταγγέλλει;
Λάζ. Α. Μαύρος 
πηγη